Oczywiście postanowiłem sprawę w iTVP wyjaśnić - czasem zdarza się jakieś niedopatrzenie podczas zmiany designu. Sam jestem programistą, wiem jak jest. Korzystając zatem z formularza kontaktowego napisałem co następuje:

Bosz - patrzal ktos na te strone pod Opera? Jak nie to sprawdzcie ja prosze. Ja wiem ze nei mozna wymagac wodotryskow ktore zapewni jedynie sluszna przegladarka - ale zeby choc sie pod opera cokolwiek pokazywalo i w jakis link dalo sie kliknac to bylo by super.

Ku mojej uciesze otrzymałem nawet po 24h odpowiedź, niestety po jej przeczytaniu mina mi lekko zrzedła, oto ona:

Witamy Nie sprawdzamy ani nie ustawiamy strony pod Operę. Oprócz "jedynej słusznej przeglądarki" strona świetnie działa także pod Firefoxem.


Czy drodzy Państwo mamy przez to rozumieć, iż dotowana z publicznych pieniędzy iTVP ma w głębokim poważaniu kilkanaście tysięcy użytkowników opery? Czy wreszcie nie świadczy to o 'profesjonalizmie' ekipy tworzącej iTVP? Nie mam pojęcia jak to rozumieć - może następna odpowiedź rozwieje moje wątpliwości - o ile następna odpowiedź się pojawi.

Praca w środowiskach korporacyjnych ma coś z układania klocków z obrazkami. Dostaje się wielką listę klocków, z których można korzystać, obrazek jak nasza konstrukcja ma wyglądać, czas w którym mamy się zmieścić z zakończeniem prac i zaczyna się zabawę. Przy czym jest tu jeden problem. O ile każdy klocki odpowiadają rysunkowi który mamy, sprawa jest prosta - jeśli jednak nie to mamy dylemat. Można wówczas problem brakującego klocka rozwiązać na dwa sposoby. Zrobić sobie taki klocek, lub wziąć najbardziej podobny do tego z obrazka i tak przerobić aby pasował do całości.

O ile zrobienie nowego klocka, idealnie spełniającego nasze oczekiwania wydaje się rzeczą naturalną, o tyle w przypadku pracy korporacyjnej tak naturalną rzeczą już nie jest. Otóż zrobienie nowego klocka to praca czasochłonna - a tego korporacje nie lubią. Dla tego najczęściej wybiera się opcję drugą.

Przejdźmy do przykładów - otóż załóżmy, że potrzebujemy klocek z obrazkiem portowego nabrzeża. Tymczasem po kilkugodzinnym grzebaniu w pudełku znajdujemy jedynie taki z hawajską plażą. Zgodnie zatem z wytycznymi biznesu przerabiamy go. I tu pojawia się następny problem - otóż klocek z plażą używany jest w dwudziestu innych miejscach i nie może zmienić swojego charakteru. Stawiamy zatem na owej plaży, w sobie tylko znanym miejscu dźwigi portowe i skrupulatnie maskujemy je bambusem i palmami.

I tak oto stajemy się jednym z trybów korporacyjnej maszyny, skierowanej na odtwórczą pracę. Praca w korporacjach Proszę Państwa daje zarobki, praca w korporacjach daje uznanie w oczach innych bo nakierowana jest na interpersonalno-socjalne stosunki. Ale praca w korporacjach dla programisty chcącego się rozwijać nie da satysfakcji. Praca taka to niekończące się pasmo grzebania w pudle z klockami i nieustannego potykania się w najmniej oczekiwanych miejscach o jakieś cholerne żelastwo zamaskowane liśćmi palmowymi.

Nie dziwić się należy zatem, że najlepsi programiści inwestują swój czas w projekty open source które pozwalają się im właściwie rozwijać.

Drugim dnem tego postu jest sprawa architektury platformy w której przyszło nam pracować. Używanie frameworku (to słowo elektryzuje korporacyjnych managerów, gdyż od razu przed oczami mają ilość zaoszczędzonego czasu) ma sens tylko wtedy, jeśli jest on zaprojektowany w sposób na tyle elastyczny, że pozwala na zbudowanie własnej aplikacji bez konieczności modyfikacji samego kodu frameworka. No niestety rzadkość - bo tego typu rzeczy buduje się na zasadzie - co potrzebujemy to wkładamy.

Tego typu podejście Google jest co najmniej dziwne, powinien istnieć jakiś mechanizm weryfikacyjny po stronie dodanego użytkownika, cos a'la akceptacja zaproszenia, etc.

"Od zakończenia wyborów czuję narastający niepokój. Kiedy się okazało, że PiS nie sfałszowało wyborów, bo chyba nie sfałszowało ich na korzyść PO, czekam na plan B. Plan ten musi być zaiste straszny.

Bo skoro wrogowie demokracji zgodzili się przegrać wybory, nie zdelegalizowali konkurencji, nie aresztowali swoich przeciwników, znaczy to, że zrobili to po coś: wybory były prowokacją, która zakończy się wielką rozprawą z przeciwnikami krwawych Kaczorów. W lęku czekam na zapowiadane przez Kazimierza Kutza wieści o aresztowaniu Adama Michnika, którego owej powyborczej nocy nie obudzi jak zwykle mleczarz, tylko PiS-owscy siepacze."

[...]

Linki:

• Bronisław Wildstein: Nieudany zamach stanu (pełny tekst)
• Blog Bronisława Wildsteina

Zapraszam do przeczytania manifestu.